محنت زدای

محنت زدای. [ م ِ ن َ زَ / زِ / زُ ] ( نف مرکب ) زداینده محنت. زایل کننده درد و غم و اندوه. که رنج و سختی برد و برطرف کند.

💡 خود گو که از تو چون گسلم چون تویی مرا محنت زدای قالب و راحت فزای روح

💡 تیغی ز درد باید محنت زدای عاشق کز صیقل محبت نتوان زدود ما را