لغت نامه دهخدا
محلم. [ م ُ ح َل ْ ل ِ ] ( ع ص ) کسی که بردبار میگرداند و امر به بردباری می کند. ( از ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). بردبار گرداننده. ( آنندراج ). رجوع به تحلیم شود.
محلم. [ م ُ ح َل ْ ل ِ ] ( ع ص ) کسی که بردبار میگرداند و امر به بردباری می کند. ( از ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). بردبار گرداننده. ( آنندراج ). رجوع به تحلیم شود.
بردبار گرداننده
💡 جوزا کمر و زحل محلم مه رایت و آفتاب رایم