لغت نامه دهخدا
گل ماهور. [ گ ُ ل ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گل خرگوشک. گلی که برگهای آن کرک بسیار دارد و گلهای زرد آن خوشه های بزرگ میسازند. برگ و گل آن ملین است. ( گیاه شناسی گل گلاب ص 244 ).
گل ماهور. [ گ ُ ل ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گل خرگوشک. گلی که برگهای آن کرک بسیار دارد و گلهای زرد آن خوشه های بزرگ میسازند. برگ و گل آن ملین است. ( گیاه شناسی گل گلاب ص 244 ).
گل خر گوشک گلی که برگهای آن کرک بسیار دارد و گلهای زرد آن خوشه های بزرگ میسازد برگ و گل آن ملین است
گل ماهور، خرگوشک یا بوصیر ( نام علمی: Verbascum ) نام یک سرده از تیره گل میمونیان است. گلی است خاص در منطقه آسیا و اروپا و مدیترانه. این گیاه دارای حدود ۳۵۰ گونه در جهان است، که حدود ۴۰ گونه آن در ایران است و تعدادی از این گونه ها بومی ایران هستند. پراکندگی این گیاه در غرب و شمال غربی ایران بیشتر است. استفاده از این گیاه و روغن آن از قدیم در طب سنتی برای معالجه سرماخوردگی، آنژین و برونشیت، و تسکین حالت های عصبی، اضطراب، اختلال های ضربان قلب و ناراحتی های معده و همچنین درد مفاصل و بهبود زخم ها و سوختگی رواج داشته است.
گلِ ماهور (mullein)
گروهی از گیاهان علفی یک سالۀ بارور، متعلق به تیره گل میمون. گل ماهور بزرگ دارای برگ های نیزه مانندی به طول ۳۰ سانتی متر یا بیشتر است که سطح زیرین آن کرک دار است. همچنین، گیاه سنبله ای بزرگ با گل های زرد دارد. این گیاهان در اروپا و آسیا یافت می شوند و خوکردۀ امریکای شمالی اند. از این جنس در نقاط گوناگون ایران بیش از ۳۰گونه یافت می شود.
💡 طبق نسخهٔ پزشکی جوشانده ریشهٔ ایپکاکوانا را میتوان تهیه نمود و بدون نسخه میتوان از علف فتق، خارخر، شیرین بیان، ریشهٔ گل پامچال و گل ماهور استفاده کرد.