کبا

لغت نامه دهخدا

کبا. [ ک ِ ] ( ع اِ ) خاک روبه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). تثنیه کِبَوان. ( اقرب الموارد ). و کِبوان. ( منتهی الارب ). ج، اکباء. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || سرگین جای. مزبله. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، کبوان و اکباء. ( اقرب الموارد ). || خاک بر روی زمین افتاده. ( منتهی الارب ).
کبا. [ ک َ ] ( اِخ ) موضعی است در بطحان. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ).

فرهنگ فارسی

موضعی است در بطحان

دانشنامه عمومی

کبا ( به لاتین: Keba ) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده است.

جمله سازی با کبا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 بشنو به گوش دل سخن دانا تا کی بوی به جهل کبا مسته؟

گرایش یعنی چه؟
گرایش یعنی چه؟
فاب یعنی چه؟
فاب یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز