چه گونه

چه گونه. [ چ ِ ن َ / ن ِ ] ( ادات استفهام ) ( مرکب از «چه » استفهام + «گونه » ). چه سان ؟. رجوع به چگونه شود.

چه سان.

💡 ترا که خوف نبوده ست شوق عشق چه دانی ترا که دیده نباشد نظر چه گونه ببازی

💡 چو نام خویشتن حق بی‌نشان کرد چه گونه یاد او هرگز توان کرد

💡 سپندِ دل همه بر آتشِ دعا دارند چه گونه چشم رسد روزگارِ ایشان را

💡 حریف ناز نداند که همنشین نیاز چه گونه می گذراند شبان تا سحرم

💡 به جای دیدۀ مایی هنوز نا دیده چه گونه باشد اگر دیده بر شما افتد

💡 سکندر آگهیش گرز لعل جانان بود چه گونه این همه مشتاق آب حیوان بود