چنگال تیز

لغت نامه دهخدا

چنگال تیز. [ چ َ ] ( ص مرکب ) تیزچنگال. قوی پنجه ٔ. مجهز برای پیکار. آماده برای نبرد:
تو شادان دل و مرگ چنگال تیز
نشسته چو شیر ژیان پرستیز.فردوسی.درآمد یکی خاد چنگال تیز.خجسته.
چنگال تیز. [ چ َ ل ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سرپنجه نیرومند. پنجه قوی:
چرا چون پلنگان بچنگال تیز
نینگیزد از خان او رستخیز.فردوسی.

فرهنگ فارسی

سر پنجه نیرومند پنج. قوی

جمله سازی با چنگال تیز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 خواهران و برادرانش نیز کرده چنگال تیز و دندان تیز

💡 همین دم تنت را به چنگال تیز بدرم درآرم ز تو رستخیز

💡 شما یکسره خود به چنگال تیز نمائید بر دشمنان رستخیز

💡 چرا چون پلنگان به چنگال تیز نه انگیزد از خان او رستخیز

💡 عقاب کوهی با چنگال تیز خود بر شکار در حال حرکت تمرکز کرده بود تا بتواند در کوتاه‌ترین زمان ممکن آن را از میان صخره‌ها شکار کند.

💡 در داستان‌های افسانه‌ای قدیمی، اژدهای بزرگ با چنگال تیز خود درختان عظیم جنگل را تکه‌تکه می‌کرد و باعث وحشت تمام اهالی روستا می‌شد.

💡 آن موجود افسانه‌ای با چنگال تیز خود بر دیواره‌های صخره‌ای می‌چسبید و با دقت بسیار زیاد به دنبال یافتن منبع آب در میان کوه‌ها می‌گشت.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران