لغت نامه دهخدا
پیکرشناس. [ پ َ / پ ِ ک َ ش ِ ] ( نف مرکب ) عارف و شناسنده پیکر:
چو در چشم پیکرشناس آمدی
اگر زر نبودی هراس آمدی.نظامی.عروس مرا پیش پیکرشناس
همین تازه رویی بس است از قیاس.نظامی.
پیکرشناس
فرهنگ عمید
آن که نقش، صورت، و تصویرِ مجسمه را خوب بشناسد، شناسندۀ پیکر.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه پیکر شناسد شناسند. نقش و نگار و مجسمه: عروس مرا پیش پیکر شناس همین تازه رویی بس است از قیاس. ( نظامی )
جمله سازی با پیکرشناس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چو در چشم پیکرشناس آمدی اگر زر نبودی هراس آمدی
