ور کرده

ورکرده. [ وَ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آتش افروخته. ( ناظم الاطباء ). || گردکرده. فراهم آورده.

آتش افروخته گرد کرده

💡 ای دل ز بهر دوست در آتش مکان مکن ور کرده ای که سوخته گردی فغان مکن

💡 مایه ور کرده سخایت ز گهر دریا را چرخ را داده عطای تو کمر از محور