واعد

وعده دهنده، قول دهنده

واعد. [ ع ِ ] ( ع ص ) نویددهنده. وعده دهنده: فرس واعد؛ اسب که نوید دهد رفتار بعد رفتار. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
- سحاب واعد؛ ابر بدان جهت که به باران وعده میدهد. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
- یوم واعد؛ روز که اول آن نوید گرما یا سرمادهد. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).