نرگس مسکین

نرگس مسکین. [ ن َ گ ِ س ِ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نرگس که تمام قسمت های آن سفید است:
همیشه تا گل سوری بُوَد به وقت بهار
چنانکه نرگس مسکین بُوَد به وقت خزان.فرخی.رجوع به نرگس شود.

نرگس که تمام قسمتهای آن سفید باشد.

💡 ناخورده هیچ باده و نابوده هیچ مست در چشم های نرگس مسکین خمارهاست

💡 چو باغ از نرگس مسکین فروزد شمع زنگاری هوا پروانۀ سیمین فرو ریزد برو بی مر

💡 هوای باغ خنک بود و نرگس مسکین بخفت مست و سپیده دمش خمار گرفت

💡 سنبل بوستان ز زلف تو سحرگه تاب داشت نرگس مسکین ز شرم چشم مستت خواب داشت

💡 شب دراز به تحصیل علم حکمت عین بسا که نرگس مسکین کشیده بیداری