لغت نامه دهخدا
ناموضع. [ م َ ض ِ ] ( ق مرکب ) نه به موضع خویش. نه بجای خود. نابجایگاه. بی جا:
نرد خدمت چون به ناموضع بباخت
شیرسنگین را شقی شیری شناخت.مولوی.
ناموضع. [ م َ ض ِ ] ( ق مرکب ) نه به موضع خویش. نه بجای خود. نابجایگاه. بی جا:
نرد خدمت چون به ناموضع بباخت
شیرسنگین را شقی شیری شناخت.مولوی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نرد خدمت چون به ناموضع بباخت شیر سنگین را شقی شیری شناخت