منکوحه

کلمه‌ی «منکوحه» صفت یا اسمی است که به زن شوهردار یا زنی که ازدواج کرده، اطلاق می‌شود. ریشه‌ی آن از مصدر «نكاح» به معنای ازدواج و پیمان زناشویی گرفته شده است. در متون فقهی و ادبی، «منکوحه» به زنی گفته می‌شود که عقد نکاح بر او جاری شده باشد. این واژه در قرآن و روایات نیز برای اشاره به زنان متأهل و دارای حق و حقوق زناشویی به کار رفته است. به عبارت دیگر، «منکوحه» بیانگر وضعیت قانونی و اجتماعی زن از نظر ازدواج است. در ادبیات کلاسیک فارسی، این کلمه معمولاً برای تمجید از زن شوهردار و بیان جایگاه او استفاده می‌شود. بنابراین «منکوحه» هم جنبه‌ی قانونی دارد و هم بار معنایی اجتماعی و اخلاقی دربردارد.