مسیحایی به معنای نجاتدهنده یا منجی است و به طور خاص به شخصیت عیسی مسیح در دین مسیحیت اشاره دارد. ریشه تاریخی این واژه به زبان عبری و یونانی برمیگردد، جایی که به مفهوم نجات و رستگاری در متون مذهبی اشاره شده است. در ادبیات و فرهنگهای مختلف، واژههای مشابهی با معانی نزدیک وجود دارد که به نقش نجاتبخش اشاره میکند. شخصیتهای مسیحایی معمولاً به عنوان نمادهای نیکوکاری، رحمت و بخشش شناخته میشوند. این شخصیتها برای نجات بشر از درد و رنجهای دنیوی تلاش میکنند و در نهایت به امید، عشق و نور هدایت میکنند. ویژگیهایی مانند صداقت، فروتنی، و شجاعت نیز از خصایص بارز این شخصیتها به شمار میآید.
مسیحایی
فرهنگ عمید
۱. مربوط به مسیح.
۲. [مجاز] پاک.
جمله سازی با مسیحایی
💡 گردید حزین، از نفست، زنده جهانی باشد دم پاک تو، مسیحایی اگر هست
💡 هر نفس داغ دگر در جگرم زنده کند از که آموخته هجر تو مسیحایی را
💡 گفتم که منم ای جان در پرده مسیحایی صد قوم دگر دیدم سرگشته بسان من