قرار مکین

قرار مکین. [ ق َ رِ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رحم مادر. ( ترجمان علامه جرجانی ): فی قرار مکین. ( قرآن 13/23 و 21/77 ).

رحم مادر

💡 خنجر تشویش با نیام به صلح است خامهٔ انصاف با قرار مکین است

💡 لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِی کَبَدٍ جواب قسم است و بر قول مجاهد و عکرمه و ضحاک معنی «کبد» استوا و استقامت است. ربّ العالمین منّت مینهد بر آدمی که: ترا قد و بالای راست دادم و خلقت و صورت نیکو دادم و باعضای ظاهر و صفات باطن بیاراستم. بنگر که نطفه مهین در آن قرار مکین بچه رسانیدم؟ بقلم قدرت چون نگاشتم؟ هر عضوی را خلعتی و رفعتی دادم بینایی بچشم، گفتار بزبان، سماع بگوش، گرفتن بدست، خدمت به پای:

💡 تا بازمان ثبات زمین بینی تا در مکان قرار مکین باشد

💡 شد چو فراری ستم ز شحنهٔ عدلش داد به راحت قضا قرار مکین را