لغت نامه دهخدا
( فهلة ) فهلة. [ ف َ ل َ ] ( اِخ ) دهی است از بخش گرمی شهرستان اردبیل که آب آن از چشمه است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).
( فهلة ) فهلة. [ ف َ ل َ ] ( اِخ ) دهی است از بخش گرمی شهرستان اردبیل که آب آن از چشمه است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).
فهیره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پهلوی گویشی بود که پادشاهان ساسانی در مجالس بدان سخن میگفتند و مربوط به فهله است. این نام (فهله) برای اشاره به پنج شهر ایران یعنی اصفهان، ری، همدان، نهاوند و آذربایجان بکار میرود. پارسی گویشی بود که روحانیون (زرتشتیها) و کسانی که با آنها ارتباط داشتند و همچنین زبان مردم شهرهای پارس بدان سخن میگفتند. دری گویش شهرهای تیسفون بود و پادشاهان در دربار خود بدان سخن میگفتند. ریشه این واژه از دربار و خلاصه آن در برگرفته شده است. کلمات مورد استفاده مردم بومی بلخ در آن بکار رفته است و دارای گویشهای شرقی میباشد. خوزی نیز گویش مردم خوزستان بوده و پادشاهان در زمان فراغت خود، برای مثال در حمامخانهها بدان تکلم میکردهاند.
💡 ابن ندیم در کتاب معروف خود، الفهرست به نقل از ابن مقفع نوشته که مردم آذربایجان، نهاوند، ری، همدان و اصفهان به زبان پهلوی (فهلوی) سخن میگویند و با هم منطقه فهله را تشکیل میدهند.