لغت نامه دهخدا
فلک پایگه. [ ف َ ل َ گ َه ْ ] ( ص مرکب ) آنکه پایگاه ومرتبه اش به بلندی فلک باشد. بلندمرتبه:
شها، شهریارا، جهان داورا
فلک پایگه مشتری پیکرا.نظامی.رجوع به فلک پایه شود.
فلک پایگه
فرهنگ فارسی
آن که پایگاه و مرتبه اش به بلندی فلک باشد.
جمله سازی با فلک پایگه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شها شهریارا جهان داورا فلک پایگه مشتری پیکرا
