فرهاد صفت

فرهادصفت. [ ف َ ص ِ ف َ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) مانند فرهاد کوهکن. دلداده. سخت عاشق:
گر من به تو فرهادصفت شیفته ام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی.سعدی.رجوع به فرهاد شود.

مانند فرهاد کوهکن دلداده سخت عاشق.

💡 گر من به تو فرهاد صفت شیفته‌ام عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی

💡 گر من به تو فرهاد صفت شیفته ام عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی

💡 بامید لب شیرین تو فرهاد صفت میکنم جانی و باشد که بحرمان نروم

💡 هرکه فرهاد صفت جوهر مردی دارد تیشه را بر سر خود بال هما می داند

💡 ای خسرو بت رویان بگشا لب شیرین تا فرهاد صفت خواجو پیش شکرت میرد

💡 بس که فرهاد صفت ناله و فریاد زدم بیستون ناله و فریاد ز فریادم کرد