لغت نامه دهخدا
گبان. [ گ ُب ْ با ] ( اِخ ) دهی است از بخش هویزه شهرستان دشت میشان، واقع در 24 هزارگزی شمال باختری هویزه و 24 هزارگزی اتومبیل روسوسنگرد به هویزه، دشت، گرم سیر مالاریائی، دارای 1500 تن سکنه. آب آن از رودخانه کرخه، محصول آنجا غلات برنج لبنیات شغل اهالی آن زراعت و گاومیش داری است راه در تابستان اتومبیل رو با قایق بسوسنگرد به سنان رفت و آمد می نمایند، دبستان دارد. ساکنین از طایفه عشایر سواری هستند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).