کنش زبانی

کنش زبانی یک ترکیب معنا شناختی در زبان فارسی است که به تعاملات ارتباطی و نحوه ابراز افکار و احساسات از طریق زبان اشاره دارد هر موردی از کنش زبانی طبعاً مستلزم داشتن دانش زبانی از سوی گوینده یا شنونده است اما عوامل غیر زبانی را نیز در بر می‌گیرد میزان تندرستی شخص، حالت عاطفی، حافظه و حوزهٔ توجه وی، موضوع و بافت موقعیتی، اینها همه عواملی هستند که به همراه بسیاری از عوامل دیگر استفادهٔ شخص از زبان را تحت الشعاع قرار می‌دهند.