پربانگ

پربانگ. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) پرآواز. پرغوغا. پرولوله. پرغلغله: قلب با امیر از جای برفت و جهان پربانگ و آواز شد. ( تاریخ بیهقی ).

( صفت ) پر غوغا پر آواز پر سر و صدا٠

💡 خمش کن زان که بی‌گفت زبانی جهان پربانگ و غلغل می‌توان کرد

💡 چو ژنده پیلی سرمست و چون فلک پردود چو نر هیونی پربانگ و شور و شیفته سر