چار موجه

چارموجه. [ م َ ج َ / ج ِ] ( اِ مرکب ) چهارموجه. چهارموج. چارموج. غرقاب. طوفان. بمعنی گرداب. ( غیاث ). طوفان دریایی:
آید به چارموجه دریای حسن تو
لرزد به خود چو کشتی بی لنگر آینه.صائب ( از آنندراج ).و رجوع به چارموج شود.

چهار موجه. چهار موج. چار موج. غرقاب. طوفان. بمعنی گرداب. طوفان دریائی.

💡 خاشاک چار موجه کثرت چسان شود؟ آسوده خاطری که به وحدت برآمده

💡 طوفان چار موجه اشکم، جهان گرفت رگ های ابر، چون مژه ام آبدار شد

💡 گردد به چار موجه کثرت کجا حریف آیینه ای کز آب گهر بی صفا شود

💡 از یار چارابرو سخت است دل گرفتن کشتی ز چار موجه کمتر به ساحل آید

💡 دارد خطر ز موج نفس چون حباب جسم در چار موجه کشتی تن از عناصر است

💡 به چار موجه رد و قبول تن در ده ترا که نیست میسر گسستن از مردم