پای بسته

پای بسته. [ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) رجوع به پای بست شود.

( اسم ) پای بست ۱ و ۲.

💡 چون تو بر عقل این ره کل میروی پای بسته در بن ذل میروی

💡 بدان غرض که بدو پای بسته آمد کوه بدان سبب که ازو سر گشاده شد دریا

💡 اینجا بتو پای بسته ام، ورنه من کیستم و اقامت زنگان

💡 ببین سجاد را در بند دشمن چو مرغی پای بسته در سلاسل

💡 ای دل تا ریش و خسته میدارندت دیوانه و پای بسته میدارندت

💡 مرد را دلشکسته دارد جفت تیر را پای بسته دارد جفت