چاکنای

چاک نای. ( اِ مرکب ) فم حنجره. فم ِ قصبةالریة. مزمار. چاک صوت. ( واژه های نو، فرهنگستان ایران ).

چاک صوت، مزمار، فم حنجره
( اسم ) مزمار
مضمار.

چاکنای ( به انگلیسی: glottis ) دهانه یا مدخل نای است که پرده های صوتی در آن قرار دارند. به تعریفِ زبان شناختی، چاکنایْ فاصلهٔ میانِ پرده هایِ صوتی است.
چاکنای مجموعهٔ پرده های صوتی و فضای بین پرده هاست. چاکنای نقش مهمی در تولید اصوات دارد. همخوانی که با انسداد یا سایش در چاکنای تولید شود را همخوان چاکنایی می گویند.

چاکْنای (glottis)
(یا: گلوت) در پزشکی، شکاف نازک انتهای بالایی حنجره۱. تارهای صوتی۲ در آن واقع اند.
larynxvocal cords

💡 اندام‌های گفتار، یا مولدهای فعال، آواهای زبان را تولید می‌کنند. اندام‌هایی که برای گفتار به‌کار می‌روند شامل لب‌ها، دندان‌ها، لبه‌ی لثه، سخت‌کام، نرم‌کام، زبان کوچک، چاکنای و بخش‌های گوناگون زبان هستند.