یعقوب بیک، مشهور به سلطان یعقوب ترکمانی، فرزند اوزون حسن، سومین فرمانروای طایفه آققویونلو بود. او در زمان پدرش والی دیاربکر بود و پس از درگذشت او، از اطاعت برادر خود، سلطان خلیل، سرپیچی کرد و با او در حوالی سلماس به نبرد پرداخت. در جریان این جنگ، سلطان خلیل از اسب به زمین افتاد و درگذشت و یعقوب بیک توانست بر تخت سلطنت تبریز تکیه زند.
سلطنت یعقوب بیک به مدت دوازده سال ادامه یافت و او در سال ۸۹۶ هجری قمری درگذشت. او بهجز تواناییهای سیاسی و نظامی، انسانی دانشمند و اهل ادب بود و گاهی شعر میسرود. از جمله آثار و ارتباطات فرهنگی او میتوان به نامگذاری کتاب «شرح حکمةالعین» توسط محمدبن موسی ثالثی به نام او اشاره کرد که نشاندهنده علاقه و توجه او به علوم و دانش زمان خود بود.
یعقوب آققویونلو، پسر حسن پاشای ترکمان آققویونلو (اوزون حسن)، پس از برادرش سلطان خلیل به سلطنت رسید و با شایستگی و دانش، مدیریت کشور را بهدست گرفت. او بهعنوان پادشاهی صاحب کمال و دانشمند شناخته میشد و شعر گفتن نیز از ویژگیهای فرهنگی و ادبی او بود که او را در تاریخ طایفه آققویونلو برجسته ساخته است.