نشینه

نشینه. [ ن ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) جای نشستن جانوران. ( آنندراج ). جائی که در آن مرغان و دیگر حیوانات می نشینند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نشیمن شود:
سری به دام و قفس نیست شاهبازان را
به دست شاه نظر کن ببین نشینه ما.سالک یزدی ( از آنندراج ).

۱. نشیمن، جای نشستن.
۲. جایی که در آن پرندگان بنشینند.

💡 هرجا که نگاه شونه نشینه شیین هرچیز که هوس وینه، نَوِنِهْ دیینْ

💡 با جسم، روحی من چو مسیحا کند عروج شهباز من به جا نگذارد نشینه را

💡 عالمی زین غم جگر پرداز زد بسر دست، چون نشینه باز