یاقوت گون

یاقوت گون.( ص مرکب ) به رنگ یاقوت. سرخ. یاقوت رنگ:
گاه برسان یکی یاقوت گون گوهر شود
گه به کردار یکی بیجاده گون مجمر شود.فرخی.

به رنگ یاقوت سرخ

💡 ساقی ایام گل آمد، حبذا ایام گل خیز و در ده ساغری، یاقوت گون چون جام گل

💡 گاه برسان یکی یاقوت گون گوهر شود گه بکردار یکی بیجاده گون مجمر شود

💡 خط ساغر به دور باده یاقوت گون صائب به گرد لعل جانان خط شبگون است پنداری

💡 مست آن ذوقم که در دور خمار چشم او زان لب یاقوت گون عیش مدامی داشتم

💡 دریغا از آن لؤلؤی شاهوار که یاقوت گون گشتش از خون عذار

💡 رخ چون کهربایت لعل کرد از اشک یاقوتی مبین گلگونه یاقوت گون و لعل خندانش