گردون شکوه

گردون شکوه. [ گ َ ش ُ ] ( ص مرکب ) کنایه از بلند و رفیع:
شنیدم که بود اندر آن خاره کوه
مقرنس یکی طاق گردون شکوه.نظامی.

بسیار بلند و مرتفع و پرشکوه.

بسیار بلند بسیار مرتفع: شنیدم که بود اندر آن خاره کوه مقرنس یکی طاق گردون شکوه. ( نظامی )

💡 دم صبح سلطان گردون شکوه برآمد به بالای البرز کوه

💡 بی ثنای حضرتت گردون شکوه بی دعای دولتت گیتی پناه

💡 یکی بُرز بالاست، گردون شکوه زمین از فشار سُم او ستوه

💡 شوکت گردون شکوه تست رفعت را پناه ساحت دولت پناه تست صحت را مکان

💡 خسروان عادل گردنکش گردون شکوه خواجگان قادر فرمانده خسرو نشان

💡 بهر نثار محمل گردون شکوه تست زمزم که چون ستاره کند قطره ها قطار