گردن بر

گردن بر. [ گ َ دَ ب ُ ] ( اِمرکب ) آلتی است که نجاران بدان چوبها سوراخ کنند.

( صفت و اسم ) آلتی است که نجاران بوسیل. آن چوبها را سوراخ کنند.

💡 بهر حلی‌های گوش و گردن بر بط سیم و زر از ساغر و مدام برآمد

💡 نشسته تشنگان ابر رحمت تا کمر در گل به شکل سبزه گردن بر دم شمشیر هم دارند

💡 موسی عمران پی تحصیل زاد چوب چوپانی به گردن بر نهاد

💡 بیازید رستم دو پایش به کین به گردن بر آورد و زد بر زمین

💡 گه حبل به گردن بر مانند شتربان گه بار به پشت اندر مانندهٔ استر

💡 من آن شیرم که شیرینم به نخجیر به گردن بر نهاد از زلف زنجیر