گر خشک

گر خشک. [ گ َ رِ خ ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی از جرب است. جرب یابس. خصف. رجوع به جرب شود.

💡 به ظاهر در نظرها چون قلم گر خشک می آیم چو افتد کار بر سر گریه ها در آستین دارم

💡 از خاک روزی سر کند آن بیخ شاخ تر کند شاخی دو سه گر خشک شد باقیش آبستان شود

💡 و گر خشک شد روغنم در ایاغ به بی روغنی جان کنم چون چراغ

💡 به نعمت های جنت پروری مغز ترا بر استخوان گر خشک شد پوست