لغت نامه دهخدا
کارکر. [ ک َ ] ( اِ ) بمعنی پشت و پناه و بزرگ و آن را کرکر نیز گویند. ( انجمن آرای ناصری ). و رجوع به کرکر شود.
کارکر. [ ک َ ] ( اِ ) بمعنی پشت و پناه و بزرگ و آن را کرکر نیز گویند. ( انجمن آرای ناصری ). و رجوع به کرکر شود.
بمعنی پشت وپناه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کمال عشق در وی کارکر شد نهال آرزویش بارور شد