لغت نامه دهخدا
چشمه زار. [ چ َ / چ ِم َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) محلی که در آن چشمه های بسیار باشد. مؤلف آنندراج نویسد: «از عالم نمکزار و نمکساراست ». ( از آنندراج ). دشت یا کوه یا جنگلی که در آنجا چشمه آب بفراوانی یافت شود. چشمه سار:
دیر زی ای صدر کز مدیح تو خواندن
آب حیاتست چشمه زار لسانم.سوزنی.فروغ شعله قهرت فتد چو در ارحام
بچشمه زار برآید سمندر از خرچنگ.عوفی ( از آنندراج ).رجوع به چشمه سار شود.