پوزش کنان

مترادف‌ها

پوزش‌خواه، معذرت‌خواه، پشیمان

متضادها

بی‌شرمانه، بی‌پروا

لغت نامه دهخدا

پوزش کنان. [ زِ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) صفت بیان حالت از پوزش کردن. در حال پوزش خواستن:
برفتند پوزش کنان پیش شاه
که گر شاه بیند ببخشد گناه.فردوسی.همی رفت پوزش کنان پیش او
پر از شرم جان بداندیش او.فردوسی.

فرهنگ عمید

در حال پوزش کردن: برفتند پوزش کنان نزدِ شاه / که گر شاه بیند، ببخشد گناه (فردوسی: ۵/۲۴۸ ).

فرهنگ فارسی

در حال پوزش کردن

جمله سازی با پوزش کنان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 که پیغمبر قیصر آمد بشاه پر از درد و پوزش کنان از گناه

💡 چو بشنید پرویز پوزش کنان برانگیخت از هر سویی مهتران

💡 همی‌ساخت پوزش کنان پیش اوی پراز شرم جان بداندیش اوی

💡 او با چهره‌ای شرمسار و در حالی که پوزش کنان در برابر دوستانش ایستاده بود، برای اشتباه بزرگ خود درخواست بخشش و عفو کرد.

💡 مرد سالخورده، پوزش کنان از همسایگان خود بابت صدای بلند موسیقی در ساعات دیر وقت شب، عذرخواهی کرد و قول تکرار آن را داد.

💡 شخصیت داستان در پایان رمان، پوزش کنان به سوی خانه‌ی قدیمی بازمی‌گردد تا با خاطرات گذشته و خطاهای پیشین خود روبرو شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران