پسرینه
متضادها
مادری
لغت نامه دهخدا
پسرینه. [ پ ِ س َ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به پسر، نرینه در فرزند آدمی: چنین گویند که در این ایام حمزه آذرک در سبزوار زیادت از سی هزار مرد و کودک پسرینه بکشت. ( تاریخ بیهق ). اطفال پسرینه را جمله خارجیان بکشتند. ( تاریخ بیهق ). و آنچ پسرینه بودند از فرزندان سلطان هرچند خرد بودند بکشتند. ( جهانگشای جوینی ).
فرهنگ عمید
از جنس پسر، پسر.
جمله سازی با پسرینه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وارث پسرینه چون نداری باری بیگار مکن برای دختر گایت
💡 آن جوان با آن چهره پسرینه و بیآلایش خود، توجه همه حاضران را در آن مراسم رسمی و بسیار مهم به سمت خود جلب کرد.
💡 شاعر در اشعار خود از توصیف آن چهره پسرینه و لطیف استفاده کرده است تا زیبایی و پاکی آن شخصیت را به تصویر بکشد.
💡 او با آن استایل لباس پوشیدن پسرینه و مدرن، به سرعت در میان دوستان خود به یک الگو برای جوانان تبدیل شد.