پای در گل

پای در گل. [دَ گ ِ ] ( ص مرکب ) گرفتار و حیران. ( غیاث اللغات ).

پا در گل
گرفتار و حیران

💡 آنانکه رهی به عالم دل دارند از صحبت جسم پای در گل دارند

💡 به پیش قد تو چون سرو پای در گل ماند چگونه با تو کند دعوی سرافرازی

💡 گر به کلی برنگیری گل ز راه پای در گل ره به پایان کی شود

💡 قد سرو و نارون دادند خوبان را ولی عاشقان را پای در گل دست بر سر داشتند

💡 پیش سروی کز خرامش آب حیوان می چکد ما نظربازی به سرو پای در گل کرده ایم

💡 بس اشک که از دیده بحاصل آرم از آب دو چشم پای در گل آرم