لغت نامه دهخدا
پاپیاس. ( اِخ ) ( سن... ) کشیشی از اهل هیِراپولیس که ظاهراً در آغاز قرن دوم میلادی میزیست و بنابه روایتی قدیم شاگرد و پیرو یوحنا القدیس بوده است. وی تفسیری بر انجیل بزبان یونانی نگاشت که اکنون قسمتی از آن در دست است.
پاپیاس. ( اِخ ) ( سن... ) کشیشی از اهل هیِراپولیس که ظاهراً در آغاز قرن دوم میلادی میزیست و بنابه روایتی قدیم شاگرد و پیرو یوحنا القدیس بوده است. وی تفسیری بر انجیل بزبان یونانی نگاشت که اکنون قسمتی از آن در دست است.
پاپیاس (ح ۶۰ـ۱۳۰م)(Papias)
از آباء رسالت در کلیسای مسیحی اولیه. او اسقف هیراپولیس در فریگیا بود و اهمیتش بیشتر به سبب سه قطعه از بقایای کتاب او با عنوان نقل سخنان خداوندگار است.
💡 بر اساس سنّت مسیحی، مرقس رسول (نگارندهٔ انجیل مرقس)، شاگرد و دستیار پطرس رسول بود -پطرس او را فرزند ایمانی خود مینامد- که پسرعموی برنابا رسول و همکار/همیار پولس رسول بود. مرقس رسول انجیل مرقس را بر اساس روایت پطرس رسول به کتابت درآورد؛ به عبارت دیگر، راوی انجیل مرقس، پطرس رسول میباشد که مرقس آنها را مکتوب نموده است. قدیمیترین اشارهٔ به جای مانده به این موضوع، در متنهای به جای مانده از پاپیاس و ایرنائوس است، که از شحصیتهای شناخته شده در مسیحیت اولیه (قرن اول و دوم میلادی) هستند.