پاره خط

خطی که به دو نقطه منتهی شود.

پاره خط در علم هندسه به قسمتی از خط گفته می شود که به دو نقطه انتهایی محدود شده، و تمامی نقاط بین آن دو را در بر بگیرد.
در چندضلعی ها، پاره خط را ضلع می نامند، هرگاه دو نقطهٔ انتهایی آن در حکم دو رأس مجاور چندضلعی باشد؛ در غیر این صورت، به آن قطر گفته می شود.
اگر AوB دو نقطه انتهایی پاره خطی باشند این پاره خط را با نماد AB نشان می دهیم.

💡 سپس از مسیر ی استفاده می‌کنیم که به آن سوراخ کلید گفته می‌شود، و از یک دایرهٔ کوچک دور مبدأ با شعاع ε، متصل به یک پاره خط موازی و نزدیک به محور حقیقی مثبت، و در ادامه، یک دایرهٔ تقریباً کامل که به یک پاره خط دیگر موازی و نزدیک به محور حقیقی مثبت ولی زیر آن متصل است، و در جهت منفی به دایرهٔ کوچک بازمی‌گردد، تشکیل شده‌است.