واحد یموت

واحد یموت. [ ح ِ ی َ ] ( اِ مرکب ) ( مرکب از واحد به معنی یک + یموت فعل مضارع از موت ) اصطلاحاً به معنی چوبدستی که سر آن به آهن یا قیر در گرفته شده باشد. شش پر.

چوب دستی کلفت، چوب دستی که سر آن ستبر یا آهن گرفته شده باشد.

( جمله اسم ) چوبدستی که سر آنرا باهن گرفته باشند شش پر ٠
و اصطلاحا بمعنی چوبدستی که سر آن باهن یا قیر در گرفته شده باشد.

رجوع شود به:دبوس

💡 همی بخواهد واحد یموت سرکش من که با کدوی تو مشت آزمون کند یکبار

💡 بود بتازی واحد یموت آن یکزخم که هست دسته اش از چوب و کله اش از قار