هوس پیشه

آن که همیشه در پی هوا وهوس است.

( صفت ) کسی که پر از هوی و هوس وامیال نفسانی است: نکنی عشق پاک او باور که هوس پیشه است و افسونگر. ( ضیائ اصفهانی )

💡 به غیر از خاطر دلبر نجوید کام دل عاشق بلی هر جا هوس پیشه بود خودکام می‌افتد

💡 غیرت عشق زآشفته عجب میداری که هوس پیشه بود عاشق اگر نیست غیور

💡 داد عصمت دهی از بهر رضای دل او تا هوس پیشه بداند که دلت مایل کیست

💡 از که نالم که چنین یا که چنان با ما کرد نفس خودکام هوس پیشه مرا رسوا کرد

💡 و آن سودها که نفس هوس پیشه جمع داشت در کوی عشق جمله زیان بود صبح دم

💡 هان نچشی زین عسل اندیشه کن منع دل و منع هوس پیشه کن