لغت نامه دهخدا
همکلام. [ هََ ک َ ] ( ص مرکب ) هم کلام. هم سخن. دو تن که با هم گفتگوکنند. || لقب مأمورانی که نادرشاه در هرشهر می گماشت تا اعمال و خیالات حکام را گزارش کنند وکارها به استصواب ایشان می گذشت. ( یادداشت مؤلف ).
هم کلام
فرهنگ عمید
هم صحبت، هم سخن.
جمله سازی با هم کلام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 قدرت وسمع وبصر،علم وحیات هم کلام و هم ارادت از صفات
💡 همچنین او هم کلام دیگر است جامع اجزای عالم یک سر است
