نواساز
لغت نامه دهخدا
نواساز. [ ن َ ]( نف مرکب ) مغنی. ساززننده. ( ناظم الاطباء ). ساززن. ( فرهنگ فارسی معین ). نغمه پرداز. نوازنده:
نواسازی دهندت باربدنام
که بر یادش گوارد زهر در جام.نظامی.نواساز خنیاگران شگرف
به قانون اوزان برآورده حرف.نظامی.نواسازان چمن ِ املا و نغمه پردازان گلشن ِ انشاء. ( حبیب السیر ص 122 ). || تصنیف ساز. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به نواسازی شود.
فرهنگ عمید
۱. آهنگ ساز.
۲. آوازخوان، مغنی.
جمله سازی با نواساز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شنیدم نواساز بستان راز ز فغفور چین شد چنین نغمهساز
💡 بصد پرده بلبل نواساز گردد چو بگشاد بر شاخ صد در شکوفه
💡 چو بلبل شدی گه نواساز عشق فکنده ز پرده برون راز عشق
💡 درین ره بلبل طبع نواساز هم از پرواز ماند هم ز آواز
💡 نوا پرداز ای مرغ نواساز که مرغان دگر را رفت آواز
💡 چمان گشته در سبزه آهو بره نواساز گردیده کبک از دره
💡 آن نواساز قدیمی با دقت و ظرافت بسیار زیاد، سیمهای ساز را تنظیم میکرد تا ملودیهای دلنشینی را برای شنوندگان در سالنهای بزرگ موسیقی اجرا کند.
💡 برای ساخت یک ساز موسیقی باکیفیت، نیازمند همکاری نزدیک با یک نواساز ماهر هستید که از مواد اولیه بسیار مرغوب و باستانی استفاده کند.
💡 هر نواساز باید دانش عمیقی از فیزیک صوت و ویژگیهای چوبی که برای ساخت بدنه ساز به کار میرود، داشته باشد تا نتیجه کار بینقص باشد.