لغت نامه دهخدا
نافرخ. [ ف َرْ رُ ] ( ص مرکب ) که فرخ نبود. مشؤوم. شوم. نامیمون. نحس. نامبارک. که فرخنده و فرخ و میمون نیست. مقابل فرخ:
مخالفان تو بی فرهند و بی فرهنگ
منازعان تو نافرخند و نافرزان.بهرامی.از این نافرخ اختر می هراسم
فساد طالعش را می شناسم.نظامی.رجوع به فرخ شود.
