ماه و پروین
لغت نامه دهخدا
ماه و پروین. [ هَُ پ َرْ ] ( اِ مرکب ) ماه فرفین. جدوار. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به ماه فرفین و جدوار شود.
فرهنگ فارسی
ماه فرفین جدوار
جمله سازی با ماه و پروین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ابوالمظفر شمسالمعالی اسمعیل که خاک پای معالیش ماه و پروین است
💡 بارگاه شاه در وی آستانی دیگرست که پرند و پرنیانش ماه و پروین بستهاند
💡 از عذارش پرده گلبرگ و نسرین می درید و ز جمالش آبروی ماه و پروین می فزود
💡 تا به ذیل علمت عهد توسل بستند ماه و پروین را تابان و منور گیریم
💡 ز بهر خقنۀ تو خیل ماه و پروین را به رسم سنجق بستست بر سنان نرگس
💡 صبح آسا جلوه توای مهر زمین ماه و پروین را ز چشم آسمان افکنده است
💡 زیبایی چهره آن زن در شبهای مهتابی، همچون تقابل درخشان ماه و پروین در آسمان شب بود که هر بیننده را مبهوت میکرد.
💡 شاعر در اشعار خود از زیبایی معشوق یاد کرده و او را با شکوه و جلال ماه و پروین در پهنه آسمان مقایسه نمود.
💡 وقتی به آسمان شب مینگریم، تماشای همنشینی ماه و پروین میتواند آرامشی عمیق و بیکران را به روح انسانهای خسته و سرگردان ببخشد.