ماه لقا

ماه لقا. [ ل ِ ] ( ص مرکب ) از اسمای محبوب است. ( آنندراج ). آنکه روی وی مانند ماه درخشان و تابان است. ( ناظم الاطباء ). ماهرو. ماهروی. ماه چهر. و رجوع به ماه چهر و ماهرو شود.

ماه چهر.

اسم: ماه لقا (دختر) (فارسی، عربی)
معنی: ماه ( فارسی ) + لقا ( عربی )، مه لقا مه لقا

💡 چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزد زنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

💡 مگر از سیر خود ای ماه لقا می آیی؟ که عجب در نظر من به صفا می آیی؟

💡 زد به درونم آتش تنگ قبا سواری دست به خونم آلود ماه لقا نگاری

💡 سوی صحرا به تماشای چمن می رفتم دلبری، سر و قدی، ماه لقا پیش آمد

💡 گشت خوشید جهانتاب ز مغرب طالع کی ز مشرق بدر ای ماه لقا می آیی؟

💡 کرده ام هاله صفت قالب خود را خالی گر به آغوش من ای ماه لقا می آیی