طرب فزای

طرب فزای. [ طَ رَ ف َ ] ( نف مرکب ) طرب افزای. شادی و نشاط انگیز: خداوند حمی یوم غبی را به حکایتهای خنده ناک و بازیهای عجب والحان طرب فزای، دل خوش کند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

طرب افزای، ( طرب فزا ی ) آن که یا آن چه شادی را بیفزاید.

💡 ای راحت روح و رامش تن وصل تو طرب فزای و شیون

💡 برخیز و طرب فزای و می ده بنشین و نشاط جوی و می خور

💡 سحر وزید نسیم طرب فزای بهار که گشت باعث می خوردنم هوای بهار

💡 خدایگانا، امروز بر سعادت عید نشاط جوی بکام و طرب فزای بگاه

💡 بنشین و طرب فزای و می خواه در دولت شهریار اعظم

💡 کاست غمی کز عدوی دین خدا بود شادی بزم طرب فزای ولی عهد