لعلهم

لَعَلَّهُمْ واژه‌ای عربی است و از حرف ترجّی «لعلّ» به‌معنای «امید است که» یا «شاید» ساخته شده و ضمیر «هم» به معنای ایشان به آن افزوده شده است. بنابراین «لعلّهُم» یعنی «شاید آنان»، «به امید آنکه آنان». در زبان قرآن، این تعبیر برای بیان امید، انتظار، یا احتمال درباره انجام کاری از سوی گروهی به‌کار می‌رود؛ مانند هدایت یافتن، فهمیدن، بازگشتن و جز آن. کاربرد این واژه گاهی جنبه تشویقی دارد؛ یعنی خداوند راهی را نشان می‌دهد تا شاید مردم متذکر شوند یا هدایت یابند. «لعلّ» در اصل برای بیان امید در دل سخنگو است، اما در قرآن گاهی برای بیان نتیجه محتمل نیز به کار می‌رود؛ یعنی امری بیان می‌شود تا احتمالاً مخاطبان به آن واکنش درست نشان دهند. پس «لعلّهُم» ترکیبی است به معنای «شاید ایشان»، «به امید آنکه آنان»، «امید است که آنان». این واژه در آیات متعددی از قرآن برای ترغیب، هشدار یا تذکّر آمده است.