غریب نواز
مترادفها
مهماننواز، مهربان
متضادها
بیگانهستیز
لغت نامه دهخدا
غریب نواز. [ غ َ ن َ ] ( نف مرکب ) نوازنده مردمان درویش و مسافر و بینوا. ( ناظم الاطباء ). آنکه غریب رابنوازد. غریب پرور. غریب دوست. غریب پرست:
ادب مگیر و فصاحت مگیر و شعر مگیر
نه من غریبم و شاه جهان غریب نواز.ابوالحسن آغاجی.با غریبان رنجدیده بساز
تا فلک خواندت غریب نواز.نظامی.گفت با کرد کای غریب نواز
از غریبان بسی کشیدی ناز.نظامی.
فرهنگ عمید
آن که مردم غریب و بینوا را بنوازد، غریب پرور، نوازندۀ غریب.
فرهنگ فارسی
آنکه غریبان و مسافران و بینوایان را نوازش کند غریب پرور غریب دوست.
جمله سازی با غریب نواز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 منم غریب دیار تو ای غریب نواز دمی بحال غریب دیار خود پرداز
💡 او در میان مردم به عنوان مردی غریب نواز شناخته میشد که همیشه از مسافران خسته و درمانده در مسیرهای دشوار و بیابانهای بیآب و علف پذیرایی میکرد.
💡 بزرگان تاریخ بسیاری از حاکمان را به دلیل ویژگیهای غریب نواز بودن و نحوه برخورد انسانی با غریبهها در دربار، در کتابهای تاریخی با احترام بسیار یاد کردهاند.
💡 در فرهنگهای قدیمی، داشتن روحیهای غریب نواز و کمک به کسانی که هیچ آشنایی در آن شهر ندارند، یکی از بالاترین نشانههای شرافت و انسانیت به شمار میرفت.