شکرگفتار

💡 لب لعلت چو می‌بوسم حدیثی بازمی‌گویم از آن طوطی نطق خود شکرگفتار می‌بینم

💡 مگر طوبی برآمد در سرابستان جان من که بر هر شعبه‌ای مرغی شکرگفتار می‌بینم

💡 لذت شیرینی گفتار او در جان بماند الله الله این چه لبهای شکرگفتار بود

💡 ور بود شاهدی شکرگفتار گرم‌تر بوسه زن به یاد بهار

💡 کجا باشد چو تو شوخی کماندار و کمند افکن شکرگفتار و شیرین لب سمن رخسار و سیمین تن

💡 آن مرد ساده و شکرگفتار، با وجود تمام سختی‌هایی که در زندگی روزمره با آن‌ها روبرو بود، همیشه لبخند بر لب داشت و از داشته‌هایش راضی بود.

💡 او پس از دریافت کمک‌های مالی از سوی خیریه، با کلامی شکرگفتار از مهربانی همگان تشکر کرد و برای آن‌ها آرزوی سلامتی و تندرستی نمود.

💡 شخصیت‌های شکرگفتار در ادبیات کلاسیک، معمولاً به عنوان الگوهایی برای یادگیری تواضع و قدرشناسی در برابر نعمات الهی و لطف انسان‌ها معرفی می‌شوند.