مارکش

مارکش. [ ک ُ ] ( نف مرکب ) کشنده مار:
خدنگ مارکش با مار شد جفت
قضا هم طعنه زد هم آفرین گفت.
( یادداشت به خط مرحوم دهخدا بدون ذکر نام شاعر ).

کشنده مار

💡 یکی ببین ید بیضای خویش را که چسان عصای مارکش و مار سحر خوار آورد

💡 چو بر دانا گشادی حیله را در چو غوک مارکش در سر کنی سر

💡 مرا مارکش خواندی و بدسرشت ورا نام بردی به دشنام زشت

💡 کز او تا به پیغمبر مارکش بود چار صد سال و سی سال و شش