قلن

کلمهٔ «قُلْنَ» در زبان عربی از فعل «قال» به معنای «گفتن» مشتق شده است و شکل جمع سوم شخص مؤنث ماضی است. بنابراین «قُلْنَ» به معنای «آن‌ها (جمع مؤنث) گفتند» است و وقتی به کار می‌رود، مشخص می‌کند که فاعل جمله جمع مؤنث است و عمل گفتن را انجام داده‌اند. این واژه در متون عربی کلاسیک و قرآن برای بیان گفتار زنان یا گروهی از مؤنث‌ها استفاده می‌شود. کاربرد آن برای نشان دادن نقل قول یا اعلام سخن جمعی از زنان است و نقش دستوری آن فعل ماضی با فاعل جمع مؤنث است. از نظر صرفی، «قُلْنَ» از ریشه «ق-و-ل» و به صورت سوم شخص جمع مؤنث، ماضی ساده است. بنابراین هر زمان که در جمله دیده شود، نشان‌دهنده عملی است که زنان یا گروهی از مؤنث‌ها در گذشته انجام داده‌اند. در مجموع، «قُلْنَ» دقیقاً یعنی «آن‌ها (زن‌ها) گفتند» و بیان‌کننده عمل گفتن به جمع مؤنث در زمان گذشته است.