قطره فشان

قطره فشاننده، آنچه مایعی از آن قطره قطره افشانده شود، آنچه از آن قطره فروریزد.

( صفت ) ۱ - آنچه از آن قطره فرو ریزد ریزنده ۲ - بخشنده ۳ - رونده پوینده: براه دوست چو سالک شدیم قطره فشان نشان آبله در راه جستجو شستیم.

💡 نوبهار آمد و شد قطره فشان ابر مطیر روز نوروز گلستان بود و عید غدیر

💡 وی درم پاش سنی پیشه که بر اهل نیاز بوده اهل کرمت قطره فشان همواره

💡 خویش را در بغل فتنه نهان می خواهد در مقامی که کفش قطره فشان بر دریاست

💡 رعد در ناله شد و قطره فشان گشت سحاب رحمت حق، ببر باده پرستان آمد

💡 هر کجا ابر سخای تو شود قطره فشان موج گردد کف در یوزه دریا ز غدیر

💡 هر جام می که قطره فشان داده یی بغیر در دل هزار قطره ی خونم گره شدست